een mooie liefdesverklaring

"however far away, I will always love you"

Middagje muziek geluisterd, onderwijl kinderen weggebracht en een lasagne gemaakt. Mooie muziek, echt jaren 80!

Mytisch

Een week of wat geleden zijn we met de jongens naar de film "Percy Jackson" geweest. Niels had het boek voor zijn verjaardag gekregen, uitgelezen en wilde het graag zien.

De hoofdpersoon was een zoon van Poseidon en een aardse vrouw. Hij had een opdracht te vervullen om de wereld te redden. Hij ging in training, moest drie parels zoeken, kwam Medusa (Uma Thurman) tegen en slaagde natuurlijk in zijn opgave. De schrijver heeft gebruik gemaakt van de oude griekse verhalen en heeft ze in een modern jasje gestoken. Op dit moment lezen Niels en ik samen het verhaal van Perseus, voor kinderen opgeschreven door Imme Drost, waarop Percy gebaseerd is. En inderdaad, Medusa komt erin voor.

De griekse mythen zijn ook een belangrijk thema in de schilderkunst, zeker in mijn favoriete periode: de renaissance. Vandaag was ik even lekker aan het bladeren en kwam ik weer één van mijn lievelingsschilderijen tegen: Jupiter en Io van Correggio. Correggio is niet zo bekend als Botticelli en Raphael, maar heeft een aantal meesterstukjes gemaakt, waaronder dit werk. Het is onderdeel van een serie van 4 schilderijen, gebaseerd op de verhalen van Ovidius: de metamorphosen. Zeus (Jupiter) die een mooie vrouw ziet en zich in een andere gedaante aan haar openbaart.

Aan Io openbaarde Zeus zich als een wolk. Deze vermomming moest ook zijn vrouw af leiden, want zij had gemerkt dat hij zijn oog had laten vallen op Io.
Wat zo bijzonder is aan dit schilderij is de prachtige huid van Io, de wolk die je bijna voelt en waarin de hand en het gezicht van Zeus zichtbaar zijn, en de overgave en extase van Io. Dit is de 15de eeuw met al zijn kerkelijke kunst. Correggio heeft iets gedaan dat in Italië in elk geval niet gebruikelijk was. Waarschijnlijk had dat ook te maken met zijn opdrachtgever Frederigo Gonzaga, die van erotische schilderijen hield.

Het schilderij hangt in Wenen en daar wil ik graag een keer gaan kijken. Voor mij is het een levensgroot schilderij (het is 1.60 m hoog). Op papier voel ik al bijna de hand op de huid, hoe zal dat niet zijn bij als je ervoor staat.

oma 87!

Dit weekend hebben wij met de hele familie gevierd dat mijn oma 87 is geworden. Dat is altijd een leuk moment, omdat het ook één van de weinige momenten is dat we elkaar dan allemaal zien. De familie is groot en breidt zich nog steeds uit.

Ooit waren mijn zusje en ik de enige kleinkinderen, mijn ooms nog jong en de familie klein. Inmiddels zijn mijn neefje en nichtjes ook groot, krijgen ze vrienden en vriendinnen en hebben Ingrid en ik voor 6 achterkleinzonen gezorgd. Met zulke grote leeftijdsverschillen is het lastiger om op de hoogte te zijn en bij elkaar aan te sluiten. Ik ben inmiddels over de 40 en mijn jongste neef zit op de middelbare school. Maar hyves geeft een leuk inkijkje in elkaars leven en de start voor een praatje.

Het ging natuurlijk ook over de streken van mijn opa, een aanwezige en luidruchtige man, altijd in voor een grapje, veel eten en geinteresseerd in het wel en wee van familie en politiek. Hij is inmiddels 9 jaar geleden overleden, maar hij is er nog altijd bij door onze herinneringen.

En oma was met recht het stralende middelpunt van de middag en avond. Nee, ze weet niets voor haar verjaardag want ze heeft alles. Maar met iedereen die haar lief is heeft ze weer één van de mooiste dagen van het jaar. Even praten met iedereen, luisteren naar de verhalen, verbaast over het kado dat toch is georganiseerd (een jaar lang elke twee weken verse bloemen) en genietend van het lekkere eten dat ze heeft geregeld.

van boek naar informatie naar ......

Deze paasdagen heb ik weer even tijd om een boek te lezen. Deze keer is het "De muze van Leonardo" van Karin Essex. Het speelt in Italië tijdens de renaissance, een bijzonder boeiende tijd.

Hoofdpersonen zijn de zusters Isabella en Beatrice d'Este. Dochters uit een rijk gezin die politiek moesten trouwen om de positie van hun familie te verbeteren. En dan gaat het vooral niet om liefde maar om macht en aanzien. Het spreekt mij zeer tot de verbeelding.

Op zoek naar meer informatie over deze historische personen ben ik bij wikipedia te raden gegaan. De jongste zus is vroeg gestorven in het kraambed, de andere is een zeer invloedrijke vrouw geworden. Bij de afbeeldingen kwam ik bekende schilderijen tegen, die ik in Italië heb gezien.

Eén van die afbeeldingen was dit prachtige schilderij van Leornardo da Vinci. Het is te zien in Milaan in het Pinacoteca Ambrosiana en vier jaar geleden heb ik het samen met Margreet bekeken in Milaan. We hebben toen ook zijn schilderij "het laatste avondmaal" gezien te midden van japanners, die na drie minuten weer door moesten om hun tijdschema niet in de war te sturen.

De dames zijn geschilderd door een aantal van mijn favorite schilders van die periode: naast het portret hierboven zijn er ook schilderijen van Mantegna en Titiaan. Pikant is het detail dat Leonardo niet alleen een portret heeft geschilderd van Beatrice, maar ook van de minnares van haar man.

Door het gestruin over het internet heb ik ook die fantastische site weer gevonden met alle schilders tussen 1000-1850. Meer dan 24.000 foto's van hele goede kwaliteit, met beschrijvingen van de kunstenaars en de schilderijen. Met de mogelijkheid om via de mail kaartjes te versturen. Check it out!!!! http://www.wga.hu