Gisteren het grafische werk van Karel Appel bekeken in slot Zeist. Ik ben op dit moment heel erg op zoek naar de mogelijkheden van druktechnieken (zeefdruk, etsen, monoprint) en wilde eens kijken hoe de grote meester dit nu heeft gedaan.
Zijn heldere kleuren en scherpe lijnen vind ik erg insprirerend, de zaal was ruim en licht en gevuld met mooie kleuren. En wat mij weer op een idee heeft gebracht was een film uit 1989, waarin hij werd gevolgd en geïnterviewd in zijn atelier in New York. Hij schetste veel op blaadjes, en gebruikte ook foto's en reprodukties, waar hij dan overheen ging met krijt. Op die manier kreeg hij een vervreemde tekening, waarin toch nog het figuur goed te zien was. Een techniek die door de Cobra werd gebruikt en Karel Appel is blijven doen.
Bij thuiskomst vroeg buurvrouw Monique of ik zin had om mee te gaan naar een tentoonstelling van drie schilderessen. En daar werden we vooral getroffen door de beelden die er stonden. De beeldhouwer, Jos Dirix, liep er ook rond en heeft heel geanimeerd verteld over hoe hij werkt, hoe hij gebruik maakt van zijn ervaringen bij het maken van beelden en de invloed van zijn mannelijke energie en temprament op het resultaat. We hebben een half uur aan zijn lippen gehangen. En vannacht heb ik gedroomd over een stier in de tuin!
