Ik ben begonnen! Vorige week zijn we met zijn 12-en gestart met de opleiding tot coach. Altijd even wennen om aan de andere kant van de tafel te zitten in een leerproces, en me weer onder te dompelen in een nieuwe groep.
De wens was er al lang, een jaar of drie. Maar toen ik het eindelijk voor elkaar had bij mijn vorige werkgever dat ik een opleiding mocht volgen, wilde ik niet meer blijven. En dat kwam niet alleen door de lange doorlooptijd tot een accoord. Bij MEDE kon ik natuurlijk niet gelijk hiermee beginnen, een nieuwe baan kost genoeg tijd en energie naast de rest van mijn leven. Maar de afspraak stond en die hebben we eind vorig jaar ingelost, ik mocht gaan kiezen.
Ik voelde me echt een meisje in een snoepwinkel, zoveel mogelijkheden en de ene nog mooier dan de ander. Moeilijk als je al snel overal iets inziet. Tot ik de opdracht kreeg om goed aan te geven wat ik met de opleiding wilde. Dat had ik tot mijn verbazing toch al heel erg helder, en de keuze was toen snel gemaakt.
Bijkomend voordeel is de plaats van de opleiding. Zwolle biedt mij de mogelijkheid om elke maand mijn oma te bezoeken. Het is rijkdom dat ze nog leeft, en ik vind het heel leuk om haar verhalen te laten vertellen. Praten over vroeger doet ze graag. En dan samen een boterhammetje eten aan het einde van de dag is eigenlijk heel vertrouwd.
De opleiding is goed gestart. De 12 deelnemers zijn na twee dagen een groep geworden waar ik mij prettig in voel. Het kijken naar mijzelf, mijn geschiedenis en mijn bagage heeft een andere lading dan bij mijn trainersopleiding of inzicht in invloed. Ik heb meer ervaring en ken mijzelf beter. En ik merkte dat het mij energie geeft en een duidelijk doel voor dit jaar. De luxe om een heel jaar te werken aan mijn ontwikkeling. De winterdepressie verdwijnt als sneeuw voor de zon en ik heb er zin in!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten