een toevallige ontmoeting

Gisteren het grafische werk van Karel Appel bekeken in slot Zeist. Ik ben op dit moment heel erg op zoek naar de mogelijkheden van druktechnieken (zeefdruk, etsen, monoprint) en wilde eens kijken hoe de grote meester dit nu heeft gedaan.

Zijn heldere kleuren en scherpe lijnen vind ik erg insprirerend, de zaal was ruim en licht en gevuld met mooie kleuren. En wat mij weer op een idee heeft gebracht was een film uit 1989, waarin hij werd gevolgd en geïnterviewd in zijn atelier in New York. Hij schetste veel op blaadjes, en gebruikte ook foto's en reprodukties, waar hij dan overheen ging met krijt. Op die manier kreeg hij een vervreemde tekening, waarin toch nog het figuur goed te zien was. Een techniek die door de Cobra werd gebruikt en Karel Appel is blijven doen.

Bij thuiskomst vroeg buurvrouw Monique of ik zin had om mee te gaan naar een tentoonstelling van drie schilderessen. En daar werden we vooral getroffen door de beelden die er stonden. De beeldhouwer, Jos Dirix, liep er ook rond en heeft heel geanimeerd verteld over hoe hij werkt, hoe hij gebruik maakt van zijn ervaringen bij het maken van beelden en de invloed van zijn mannelijke energie en temprament op het resultaat. We hebben een half uur aan zijn lippen gehangen. En vannacht heb ik gedroomd over een stier in de tuin!

sterrenhemel

Edvard Munch

Eindelijk was het weer eens zover: Remco en ik hebben een vrijdag gespijbeld, zijn naar Rotterdam gegaan en hebben kunst gekeken en lekker gelunchd. Ons favoriete uitje zonder kinderen en het komt er gewoon te weinig van. Maar de schaarste maak ook dat we er extra van genieten. En ons hebben voorgenomen om het dit jaar weer vaker te plannen. Jaja.......

In de Kunsthal was een tentoonstelling van Edvard Munch, noorse schilder die bekend is van "de schreeuw", vooral nadat dit schilderij in 2004 was gestolen uit het museum in Oslo. Maar hij heeft meer gemaakt en het sprak me erg aan. Mooie kleure krachtige beelden.

Hij heeft veel met grafiek gedaan, heeft beelden terug laten komen en op verschillende manieren uitgewerkt en hij heeft veel geëxperimenteerd met structuur en krassen. Hij liet zijn schilderijen zelfs buiten staan, in weer en wind, om het effect daarvan weer te gebruiken, de paardenkuur. Het was weer erg inspirerend.

Een productieve zaterdag

Verborgen

Zodra de foto digitaal is, mijn laatste zeefdruk van een hele zaterdag creatief bezig zijn. Bijzondere inspiratie.

Hidden

You shall see and hear
the voices inside
of moving oceans
it will be springtide!

Harry Potter

Al enkele weken, maanden zijn wij in de ban van Harry Potter. De nieuwe film komt 16 november uit en het aftellen is begonnen.

Harry Potter heeft van Niels een lezer gemaakt. Vorig jaar is hij erin begonnen, na een spreekbeurt van Frank. Voor zijn verjaardag hebben wij de boeken (een kleine meter) gekocht via marktplaats en hij heeft ze allemaal gelezen. En als een boek uit was, mocht hij van zichzelf de film kijken.

Voorjaar en zomer waren van het voetballen, maar deze herfst hebben de jongens een boekenclub opgericht. Ze wisselen boeken uit en lezen soms ook samen. Dan komen er opeens twee lezende jongens de trap af, drinken en eten al lezend even iets in de keuken en vertrekken weer naar boven.

In afwachting van de film is Niels weer begonnen in Harry Potter. En hij heeft mij overgehaald om het ook te lezen. Met bedenkingen ben ik begonnen in het eerste boek, en tot mijn verbazing vond ik het leuk! Het is geschreven met vaart en oog voor details. Het is een kinderboek, maar wel een goede. En het allerleukste is om 's avonds even samen een uurtje te lezen op bed. Naast elkaar, ieder in zijn eigen boek, in alle rust.

Ik ben altijd een lezer geweest. Ik las met gemak drie boeken in de week toen ik nog op school zat. Het gaf mij altijd veel plezier en het is bijzonder om dat over te kunnen dragen op mijn zoon!

winterdepressie

De energie begint weer minder te worden, ik merk het. Heel langzaam lekt het weg. 's Avonds eerder naar bed, 's ochtends langer slapen. Al twee vriendinnen hebben gevraagd of ik al met mijn lamp ben begonnen.

Ik ben voor het eerst niet bang voor de winter, zie niet op tegen de effecten van de winterdepressie. Het mag er zijn, ik verzet me er niet meer tegen. Doe wat ik moet doen, maar weet dat ik het niet helemaal zal kunnen voorkomen.

Afgelopen weken heb ik nagedacht en gesproken met een vriendin met ervaring. Over depressie en hoe het is Ik denk steeds meer dat een winterdepressie toch echt een milde vorm is, in elk geval zoals het bij mij is. En daar ben ik dan maar blij om. Hoe vervelend het ook is, de winter gaat over, de depressie gaat over, de stemming gaat voorbij, de energie bouwt zich straks weer op. Ik ga me gewoon verheugen op het komende voorjaar!