hut bouwen

Emile en zijn klusmaatje Huub in de voorjaarsvakantie! Natuurlijk weer een project. Inmiddels heeft de hut een verdieping!

Opleiding tot coach

Ik ben begonnen! Vorige week zijn we met zijn 12-en gestart met de opleiding tot coach. Altijd even wennen om aan de andere kant van de tafel te zitten in een leerproces, en me weer onder te dompelen in een nieuwe groep.

De wens was er al lang, een jaar of drie. Maar toen ik het eindelijk voor elkaar had bij mijn vorige werkgever dat ik een opleiding mocht volgen, wilde ik niet meer blijven. En dat kwam niet alleen door de lange doorlooptijd tot een accoord. Bij MEDE kon ik natuurlijk niet gelijk hiermee beginnen, een nieuwe baan kost genoeg tijd en energie naast de rest van mijn leven. Maar de afspraak stond en die hebben we eind vorig jaar ingelost, ik mocht gaan kiezen.

Ik voelde me echt een meisje in een snoepwinkel, zoveel mogelijkheden en de ene nog mooier dan de ander. Moeilijk als je al snel overal iets inziet. Tot ik de opdracht kreeg om goed aan te geven wat ik met de opleiding wilde. Dat had ik tot mijn verbazing toch al heel erg helder, en de keuze was toen snel gemaakt.

Bijkomend voordeel is de plaats van de opleiding. Zwolle biedt mij de mogelijkheid om elke maand mijn oma te bezoeken. Het is rijkdom dat ze nog leeft, en ik vind het heel leuk om haar verhalen te laten vertellen. Praten over vroeger doet ze graag. En dan samen een boterhammetje eten aan het einde van de dag is eigenlijk heel vertrouwd.

De opleiding is goed gestart. De 12 deelnemers zijn na twee dagen een groep geworden waar ik mij prettig in voel. Het kijken naar mijzelf, mijn geschiedenis en mijn bagage heeft een andere lading dan bij mijn trainersopleiding of inzicht in invloed. Ik heb meer ervaring en ken mijzelf beter. En ik merkte dat het mij energie geeft en een duidelijk doel voor dit jaar. De luxe om een heel jaar te werken aan mijn ontwikkeling. De winterdepressie verdwijnt als sneeuw voor de zon en ik heb er zin in!

Hoopvol

De eerste dag die voelt als lente. Fietstocht. Zonnestralen. Het voelt weer even zoals het straks weer is als de lente aanbreekt. En dat is hoopvol, ben het tekort aan energie en de gedachten die niet van mij zijn weer meer dan zat. Ik schat in nog een kleine maand....

een toevallige ontmoeting

Gisteren het grafische werk van Karel Appel bekeken in slot Zeist. Ik ben op dit moment heel erg op zoek naar de mogelijkheden van druktechnieken (zeefdruk, etsen, monoprint) en wilde eens kijken hoe de grote meester dit nu heeft gedaan.

Zijn heldere kleuren en scherpe lijnen vind ik erg insprirerend, de zaal was ruim en licht en gevuld met mooie kleuren. En wat mij weer op een idee heeft gebracht was een film uit 1989, waarin hij werd gevolgd en geïnterviewd in zijn atelier in New York. Hij schetste veel op blaadjes, en gebruikte ook foto's en reprodukties, waar hij dan overheen ging met krijt. Op die manier kreeg hij een vervreemde tekening, waarin toch nog het figuur goed te zien was. Een techniek die door de Cobra werd gebruikt en Karel Appel is blijven doen.

Bij thuiskomst vroeg buurvrouw Monique of ik zin had om mee te gaan naar een tentoonstelling van drie schilderessen. En daar werden we vooral getroffen door de beelden die er stonden. De beeldhouwer, Jos Dirix, liep er ook rond en heeft heel geanimeerd verteld over hoe hij werkt, hoe hij gebruik maakt van zijn ervaringen bij het maken van beelden en de invloed van zijn mannelijke energie en temprament op het resultaat. We hebben een half uur aan zijn lippen gehangen. En vannacht heb ik gedroomd over een stier in de tuin!

sterrenhemel

Edvard Munch

Eindelijk was het weer eens zover: Remco en ik hebben een vrijdag gespijbeld, zijn naar Rotterdam gegaan en hebben kunst gekeken en lekker gelunchd. Ons favoriete uitje zonder kinderen en het komt er gewoon te weinig van. Maar de schaarste maak ook dat we er extra van genieten. En ons hebben voorgenomen om het dit jaar weer vaker te plannen. Jaja.......

In de Kunsthal was een tentoonstelling van Edvard Munch, noorse schilder die bekend is van "de schreeuw", vooral nadat dit schilderij in 2004 was gestolen uit het museum in Oslo. Maar hij heeft meer gemaakt en het sprak me erg aan. Mooie kleure krachtige beelden.

Hij heeft veel met grafiek gedaan, heeft beelden terug laten komen en op verschillende manieren uitgewerkt en hij heeft veel geëxperimenteerd met structuur en krassen. Hij liet zijn schilderijen zelfs buiten staan, in weer en wind, om het effect daarvan weer te gebruiken, de paardenkuur. Het was weer erg inspirerend.

Een productieve zaterdag