tijdsbeleving

Sinds enige tijd doe ik mee met twitter. Nog heel bescheiden zend ik af en toe iets de wereld in dat het midden houd tussen een persoonlijke noot en iets dat me is opgevallen. Begin dit jaar ben ik op een leuke manier geinformeerd door Sigrid van der Hoeven over social media. Zij vertelde dat het zeker een jaar duurt voor er echt iets netwerkachtigs is ontstaan waarmee je zakelijk iets kunt. Ik heb alle bedenkingen maar overboord gegooid en ben er vol in gegaan. Heb zelfs LinkedIn en Twitter nu gekoppeld en doe soms ook een halfslachtige poging om iets te vertellen over wat ik doe met mijn werk aan mijn followers en connections.

Het is natuurlijk heel erg iets van nu, wie kende dit nu 5 jaar geleden? Het bijzondere is dan ook dat het meeste plezier dat ik tot nu toe beleef aan al dat moderne is, dat ik weer in contact ben gekomen met mensen die ik in de loop der jaren uit het oog ben verloren. Door regelmatig te verhuizen en veranderen van baan ontmoet je nieuwe mensen, maar verlies je sommige contacten ook uiteindelijk uit het oog. Inmiddels heb ik weer heel wat oude banden aangehaald. Niet dat er opeens weer een heel innig contact is, maar je kunt heel snel je weer even op de hoogte stellen van elkaars situatie en ontwikkeling.

Wat mij dan wel weer met de neus op de feiten drukt is de tijdspanne die inmiddels kan zitten tussen het hernieuwde contact en de tijd dat je elkaar regelmatig sprak. Gisteren kwam ik in een sprankelende gedachtenwisseling met een jongeman uit mijn verleden. Herinneringen aan het naar de radio luisteren op een kamertje. Het staat mij nog helder voor de geest en voelt als kort geleden, maar het bleek toch al weer ruim 20 jaar geleden! Tja, zo'n "met de neus op de feiten moment" dat het jeugdige er aan de buitenkant nu echt een beetje afgaat.

Vanmorgen met een collega onze studietijd gememoreerd. Een belangrijke tijd, maar mijn eerste jaar startte toch echt inmiddels 23 jaar geleden. Het vreemde van tijdsbeleving vind ik, dat je heel heldere beelden kunt hebben die van kortgeleden lijken, maar als je realiseert wat er in de tijd daarna is gebeurd, je pas gevoel krijgt bij de echte afstand in tijd. Alsof je brein je even voor de gek houdt!