Wales

Ik ben wel terug maar wil nog niet. Na elke vakantie heb ik weer zo'n moeite om terug te komen op aarde. Ik verstop me een beetje, wil nog niet beginnen met het echte leven. Werken enzo, ik moet er nog even niet aan denken. Wat vond ik er ook weer leuk aan? En dat, terwijl ik vier weken geleden nog moeite had om mijn werk los te laten en het even zonder de kick en het applaus te doen. Nog maar even niet.......

Het was fantastisch in Wales. Het bracht alles wat we verwachten: prachtige natuur, aardige mensen, mooie kastelen, heerlijke wandelingen, mooie wolken en regen. We hebben aan de kust gezeten en de combinatie van zee met rotsen en bergen in de buurt is voor ons ideaal. De ene dag hebben we genoten van het ruisen van de zee, de havendorpjes met felgekleurde huizen en boten. De andere dag stonden we op de top van de Snowdon (waar we ons met het treintje naar lieten brengen) en zijn we naar beneden gelopen.

Het was leuk om het land na 15 jaar weer te ontdekken en andere dingen te doen omdat er nu kinderen in het spel zijn. Dus maar 1 kasteel in plaats van zoveel dat het je neus uit komt, elke dag een bescheiden wandeling die natuurlijk niet zo mocht heten en stadjes bekijken onder de mom van zoeken naar een betaalbaar speelgoedhondje of draakje.

En we hebben het leuk gehad. Het zijn toch die paar weken in het jaar waarin we tijd hebben voor elkaar. Echt niet alleen harmonieus, want we starten altijd met een kort maar hevig gewenningsproces van een dag of vier. Lange reis, nieuwe omgeving, afkicken van werk, het heeft even tijd nodig om zich opnieuw te zetten. Maar het komt altijd weer en dat is de echte start van de vakantie!