Maandag hoorde ik op de radio dat de introductieweken weer zijn begonnen. Altijd een moment om even terug te denken naar het begin van mijn studie. Afgelopen zondag zag ik mijn studievriendinnetjes weer bij een housewarming van één van ons. Erg nostalgisch, zij is op de boerderij van haar ouders gaan wonen met haar gezin, en vroeger hebben we daar een aantal keren gelogeerd, op de fiets van Utrecht naar (toe nog) Willeskop. En vroeger is steeds langer geleden. We verbaasden ons over hoeveel jaren het echt geleden is dat we begonnen met de studie. Op een gegeven moment moet je toch echt accepteren dat je niet meer "net bent afgestudeerd"
Vorig jaar vond ik een zeer toepasselijk gedicht van Ingmar Heytze
Achttiendejaars
Wat komen ze doen?
Hetzelfde als wij, toen
Geen idee dus, neem ik aan.
Toch rolt het jaarlijkse legioen
van argelozen de singels binnen,
meer en jonger dan ooit tevoren.
Utrecht is een stad van eindeloos
beginnen. Achttienjaar geleden
waren wij als zij - maar wij,
wij zouden nooit ouder dan
achttien worden. Ergens
is iets misgegaan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten