's middags na een paar uur in bed lunchen en loom en ontspannen een heerlijke gesprek voeren. Een ultiem moment

Het Goede Doel - Laat me in de waan

Een jaar of twee geleden heeft Het Goede Doel een nieuw album gemaakt dat alleen via internet was te downlowden, in die tijd heel wat minder gebruikelijk dan nu. Gratis, met de vraag om geld te doneren voor een goed doel. 11 nummers met een bekende sound en bij elk nummer zijn door kunstenaars met een beperking een passend kunstwerk gemaakt, prachtig.

Het Goede Doel is echt een oude liefde. In de tijd dat meisjes flauwvielen bij Doe Maar luisterde ik naar "België" en "Hou van mij". Een aantal nummers drukte zo exact de emoties uit die hoorde bij mijn pubertijd. Een ironische verwoording van verlangens die (nog niet) worden ingelost, altijd bitterzoet.

Tijdens mijn studententijd ging het door. Ik woonde inmiddels in Utrecht en ook mijn buurvrouw hield van de muziek, en zij ook een beetje van één van de bandleden. We hebben heel wat uren geluisterd en zijn samen naar concerten geweest.

Het nummer "Laat me in de waan" heeft hetzelfde effect als enkele oude nummers. Gepakt worden door woorden die van jou kunnen zijn.

"Laat me nooit meer iemand kussen die dat niet met overtuiging kan"

"Geef me even het gevoel dat ik altijd door kan leven, laat me in de waan dat de tijd voor altijd stil zal staan"

studenten

Maandag hoorde ik op de radio dat de introductieweken weer zijn begonnen. Altijd een moment om even terug te denken naar het begin van mijn studie. Afgelopen zondag zag ik mijn studievriendinnetjes weer bij een housewarming van één van ons. Erg nostalgisch, zij is op de boerderij van haar ouders gaan wonen met haar gezin, en vroeger hebben we daar een aantal keren gelogeerd, op de fiets van Utrecht naar (toe nog) Willeskop. En vroeger is steeds langer geleden. We verbaasden ons over hoeveel jaren het echt geleden is dat we begonnen met de studie. Op een gegeven moment moet je toch echt accepteren dat je niet meer "net bent afgestudeerd"

Vorig jaar vond ik een zeer toepasselijk gedicht van Ingmar Heytze

Achttiendejaars

Wat komen ze doen?
Hetzelfde als wij, toen
Geen idee dus, neem ik aan.

Toch rolt het jaarlijkse legioen
van argelozen de singels binnen,
meer en jonger dan ooit tevoren.

Utrecht is een stad van eindeloos
beginnen. Achttienjaar geleden
waren wij als zij - maar wij,

wij zouden nooit ouder dan
achttien worden. Ergens
is iets misgegaan

fietsvakantie 4

We hebben het volbracht, een hele week op de fiets. En het is zo mooi dat er achteraf in zo'n week altijd meer zit dan je vooraf bedenkt.

Toen ik zondagavond in mijn bed lag overviel mij de gedachte: waar gaan we aan beginnen. Een hele gewone gedachte voor mij, die ik altijd heb als ik met vakantie ga, de eerste dag als ik begin met werken, bij een nieuwe baan, nieuwe man. Kortom bij elke, al dan niet zelf ingezette, verandering in mijn leven. De afloop is trouwens ook altijd dezelfde, maar dat later......
Op de fiets bleek dat Emile hetzelfde heeft. En die zegt dan met heerlijke kinderlijke logica: "ik vind het spannend, maar ik wil het wel".

Vooraf hadden we een route uitgestippeld met overnachtingen in kampeerhutten. Lekker geen tent mee, maar aanschuiven bij tafel, fornuis en bed. Het maakte het leven een stuk eenvoudiger. Het gaf een heerlijk ritme: opstaan, ontbijten, inpakken, fietsen met een regelmatige stop onderweg, aankomen, inchecken, eten, spelletje spelen en lezen en tenslotte op tijd naar bed.

Emile stond elke ochtend te springen om weer op weg te gaan, hij vond het een groot avontuur. Natuurlijk zijn er ook momenten geweest dat het zwaar was voor hem. Maar met een wat langere stop en een tosti was het moreel weer op pijl en hervatten wij de tocht. We hebben leuke gesprekken gehad: over zijn voetbalambities, reizen naar Ghana, zijn vrienden en vakantie. En we hebben ook hele stukken apart gereden, heerlijk rustgevend door prachtige stukken Nederland. Hoogtepunten waren de oude zeeweg langs het Veluwemeer, het Vechtdal tussen Dalfsen en Ommen en het Fochteloeerveen bij Veenhuizen.

Aan het einde van onze avonturen op vrijdag voelde ik mij heel erg in balans. De beweging, de buitenlucht en de rust hebben mij goed gedaan. Ik ben trots op mijn doorzettende zoon en voel mij een stoere moeder. En het weerzien met de rest van de familie was leuk! We hebben er nog twee dagen aan vastgeplakt, zijn zaterdag naar Groningen geweest en zondag met de auto weer naar huis.

fietsvakantie 3

Morgenochtend vertrekken we, Emile en ik, voor een fietsvakantie van 7 dagen. De voorbereidingen zijn getroffen, routes uitgestippeld, trekkershutten gereserveerd en de fietsen bepakt. We hebben een leuk programma. Maandag fietsen we naar Hierden, dinsdag gaan we naar het Dolfinarium, woensdag fietsen we naar Dalfsen en gaan wij bij mij oma langs, donderdag naar Diever en vrijdag komen we bij de eindbestemming Norg. Daar voegen Remco en Niels zich bij ons en gaan we iets leuks doen. Zondag nemen we dan in Assen de trein naar huis.

Ik vrees stramme spieren en zere kuiten. Ik heb een redelijke conditie maar weet nog van de vorige keer dat het best pittig is. Droom van een man die mij halverwege de week komt masseren, maar dat zal wel bij dromen blijven. Wel een week fysieke uitdaging, spelletjes spelen en een boek lezen. Samen op pad, waarschijnlijk leuke gesprekken. En het eind van de week vind ik het ook heerlijk om mijn man weer te zien!!!

Wales 2

Wales

Ik ben wel terug maar wil nog niet. Na elke vakantie heb ik weer zo'n moeite om terug te komen op aarde. Ik verstop me een beetje, wil nog niet beginnen met het echte leven. Werken enzo, ik moet er nog even niet aan denken. Wat vond ik er ook weer leuk aan? En dat, terwijl ik vier weken geleden nog moeite had om mijn werk los te laten en het even zonder de kick en het applaus te doen. Nog maar even niet.......

Het was fantastisch in Wales. Het bracht alles wat we verwachten: prachtige natuur, aardige mensen, mooie kastelen, heerlijke wandelingen, mooie wolken en regen. We hebben aan de kust gezeten en de combinatie van zee met rotsen en bergen in de buurt is voor ons ideaal. De ene dag hebben we genoten van het ruisen van de zee, de havendorpjes met felgekleurde huizen en boten. De andere dag stonden we op de top van de Snowdon (waar we ons met het treintje naar lieten brengen) en zijn we naar beneden gelopen.

Het was leuk om het land na 15 jaar weer te ontdekken en andere dingen te doen omdat er nu kinderen in het spel zijn. Dus maar 1 kasteel in plaats van zoveel dat het je neus uit komt, elke dag een bescheiden wandeling die natuurlijk niet zo mocht heten en stadjes bekijken onder de mom van zoeken naar een betaalbaar speelgoedhondje of draakje.

En we hebben het leuk gehad. Het zijn toch die paar weken in het jaar waarin we tijd hebben voor elkaar. Echt niet alleen harmonieus, want we starten altijd met een kort maar hevig gewenningsproces van een dag of vier. Lange reis, nieuwe omgeving, afkicken van werk, het heeft even tijd nodig om zich opnieuw te zetten. Maar het komt altijd weer en dat is de echte start van de vakantie!